Laminaty okleinowe Print HPL

Laminaty Print HPL są produktem uzyskiwanym z warstw papieru Krafta poddanego działaniu scalającej żywicy w warunkach wysokiej temperatury (150oC) i podwyższonego ciśnienia, wykończonym jedno- lub obustronnie warstwą papieru dekoracyjnego. Warstwę dekoracyjną mogą stanowić jednolite kolory, wiernie odwzorowane naturalne materiały takie jak kamienie, drewna czy metale, oraz dowolne wzory abstrakcyjne. W procesie produkcji powierzchni laminatu można nadawać rozmaite faktury: błyszczące, matowe, drobno i gruboziarniste, prążkowane i inne.

W przypadku wersji okleinowej laminaty Print HPL produkowane są w wersji jednostronnie dekorowanej w grubościach od 0,6 do 1,8 mm. W ramach tej grupy wyróżnia się około 900 wzorów i ponad 20 struktur powierzchni wykorzystywanych głównie w przemyśle meblarskim do produkcji blatów, lad, różnego typu mebli (m.in. korpusy, półki, fronty), drzwi, okładzin ściennych, czy słupów.

Laminat okleinowy naklejany jest na materiał nośny typu płyta wiórowa, MDF, HDF czy sklejka.

Podstawowe własności laminatu HPL:

- wysoka odporność na zadrapania
- wysoka odporność na ścieranie
- wysoka odporność na uderzenia
- znakomita odporność na wilgoć
- dobra odporność na wodę
- dobra odporność na parę wodną
- znakomita odporność na wysoką temperaturę
- dobra odporność na związki chemiczne
- łatwość czyszczenia
- dobra stabilność wymiarów
- znakomite zachowanie w kontakcie z ogniem, z niską emisją dymu
- szczególne własności antystatyczne

RODZAJE LAMINATÓW OKLEINOWYCH

STANDARD 
Laminatu HPL typu standard – laminat do oklejania płaskich powierzchni mający zastosowanie ogólne (typ HGS) lub na powierzchnie pionowe (typ VGS). Typowy zakres grubości od 0,7 do 1,2 mm.

POSTFORMING
Laminat HPL typu postforming, przeznaczony jest do dekorowania surowych powierzchni płyt z jednoczesnym formowaniem krawędzi i jako taki wymaga zastosowania odpowiedniej prasy i kleju. Jego podstawową cechą jest możliwość poddania go procesowi postformowania, czyli zaginania na gorąco. Proces ten pozwala na wklęsłe podgięcie laminatu dzięki podgrzaniu go do temperatury 160-220oC, w zależności od stosowanej techniki i założonego promienia zagięcia.
Typowe grubości to 0,6 – 0,8 - 0,9 mm.

PRZECIWPRĘŻNY
Laminat okleinowy produkowany bez warstwy dekoracyjnej lub w kolorach bieli przemysłowej stosowany, jako obowiązkowa warstwa stabilizująca płytę.

PRODUKTY SPECJALNE
- laminaty o podwyższonej odporności ogniowej
- laminaty o zwiększonej odporności na chemikalia
- laminaty barwione w masie
- laminaty antybakteryjne
- laminaty do zastosowań na podłogi

OBRÓBKA

Płyty laminatu można ciąć, wiercić i frezować. Do obróbki najlepiej nadają się narzędzia z ostrzami widiowymi z węglików spiekanych. Szybkość obrotów wiertła lub tarczy powinna zostać ustawiona tak, żeby warstwa dekoracyjna laminatu nie nagrzewała się, w przeciwnym razie może dojść do jej uszkodzenia.

Wiercenie
Do nawiercania laminatu zaleca się używanie wierteł stosowanych do materiałów z tworzyw sztucznych, tj. wierteł śrubowych o kącie ostrza 60o - 80o oraz ostrym kącie pochylenia linii śrubowej i szerokim rowku. Zalecany kąt natarcia wynosi 7o, kąt zamocowania 8o. Otwory o średnicy do 15 mm można nawiercać przy pomocy wierteł śrubowych. Dla otworów o średnicy 15 – 40 mm zaleca się użycie koronki wiertniczej rozpierającej z jednym lub więcej ostrzami i kołkiem prowadzącym, a dla otworów większych ostrzy krążkowych nastawnych z kołkiem prowadzącym. Zalecana szybkość wiertła wynosi ca 1000 obr./min.
W przypadku wiercenia i używania wkrętów mocujących należy pamiętać, aby średnica otworu była większa o 0,5 mm od średnicy śruby. Stosować jedynie wkręty o łbach okrągłych. Wkręty nie powinny w żadnym miejscu stykać się z krawędzią laminatu, aby mógł on swobodnie się przemieszczać w razie zmiany wilgotności otoczenia. Należy zawsze stosować plastikowe lub gumowe podkładki pod łby wkrętów, aby uniknąć ich nadmiernego dokręcenia do laminatu.

Wyrównywanie i wygładzanie krawędzi
W zależności od żądanego efektu, do wyrównania krawędzi oraz narożników można użyć przenośnych frezarek pionowych z ręcznym posuwem. Możliwe jest również zastosowanie szlifierki lub pilnika. Narzędzie należy prowadzić od warstwy dekoracyjnej do warstwy rdzenia laminatu. Większą gładkość wykończenia można uzyskać używając papieru ściernego o ziarnistości 100 – 150 lub struga.
Obróbka narożników wewnętrznych
Narożniki powstałe po cięciach wewnętrznych muszą być zawsze zaokrąglone, przy czym im większy promień zaokrąglenia, tym lepiej. Promień zaokrąglenia narożnika kończącego bok o długości do 250 mm wynosi 5 mm. Rośnie on wraz ze wzrostem długości boku. Kąty po przeciwległych stronach muszą być takie same.

Temperatury klejenia
Klejenie powinno odbywać się przy minimalnej temperaturze otoczenia 15oC. Wyższe temperatury powodują skrócenie czasu adhezji, tj. czasu potrzebnego do połączenia obu powierzchni.

Wytrzymałość spoiny
Dodanie utwardzających środków wulkanizujących do kleju neoprenowego zwiększa jego odporność na wysoką temperaturę. W przypadku klejów termoutwardzalnych, zastosowanie przyspieszaczy i katalizatorów, pozwala zredukować temperaturę i czas docisku w prasie

SUBSTRATY - PODŁOŻA NOŚNE
Laminat jest półproduktem, który w grubości poniżej 2 mm wymaga zastosowania odpowiedniego podłoża nośnego. Najlepiej do tego celu nadają się płyty MDF (medium-density fiberboard), HDF (high-density fiberboard), sklejka oraz płyty wiórowe lub im podobne w gatunku i klasie, spełniające wymagania odnośnie stabilności wymiarów, gładkości powierzchni, grubości, sztywności i wytrzymałości mechanicznej, odporności na wodę oraz ogniotrwałości. Nie zaleca się bezpośredniego klejenia laminatów do płyt gipsowych, tynku oraz betonu.

WARSTWA PRZECIWPRĘŻNA
W przypadku klejenia laminatów do innych materiałów należy pamiętać o konieczności zapewnienia kompensacji naprężeń występujących po obu stronach oklejanej płyty. Laminat pracując rozszerza się lub kurczy, co może spowodować odkształcenia oklejonej płyty rdzeniowej, jeśli powstające naprężenia nie zostaną obustronnie zrównoważone. Dlatego bardzo ważne podczas wykonywania elementów konstrukcyjnych jest zastosowanie właściwej warstwy przeciwprężnej. Jako idealne rozwiązanie zalecane jest używanie identycznego laminatu po obu stronach płyty. Oklejenie obu stron płyty powinno się odbywać w tych samych warunkach otoczenia (temperatura, wilgotność powietrza), najlepiej równocześnie. Istotne jest również zachowanie zgodności kierunku przebiegu włókien w arkuszach laminatu po obu stronach oklejanej płyty.

TRANSPORT I SKŁADOWANIE

Transport
W celu uniknięcia zarysowań lub zadrapań warstwy dekoracyjnej należy zachować szczególną ostrożność w obchodzeniu się z arkuszami laminatu, zarówno w czasie transportu, jak i w trakcie ich przenoszenia. W przypadku transportu laminatów w rolce, zalecane jest, by duże formaty zwinięte były wokół ich dłuższej osi.

Składowanie
Arkusze laminatu należy przechowywać w poziomych stosach, w układzie czoło do czoła, tył do tyłu (ostatni, wierzchni arkusz na stosie czołem do dołu). W celu ochrony płyt przed uszkodzeniem krawędzi lub zarysowaniem, zalecane jest dociążenie stosu z góry dodatkową sztywną płytą. Dopuszcza się również umieszczanie płyt na ukośnych stojakach z pełną ścianką o kącie nachylenia 600 – 700, pod warunkiem zabezpieczenia ich przed zsuwaniem i przesuwaniem się. Aby zapobiec nadmiernym odkształceniom, arkusze laminatów powinny być składowane w zamkniętych, suchych pomieszczeniach w temperaturze 10o – 30oC i wilgotności 40 – 65%.

• Atest PZH: Atest Higieniczny – nie ma zastrzeżeń do jakości zdrowotnej wyrobu
• Raport klasyfikacyjny CSI S.p.A. nr 0122/DC/REA/10_3 (laminat HPL przyklejony do płyty uniepalnionej w klasie minimum B-s2,d0) – reakcja na ogień finalnego produktu B-s2,d0